ΣΕΛΗΝΗ

   Ανά τους αιώνες το φεγγάρι έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης.  Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων δεν γινόταν να μην προκαλεί το δέος, την αγάπη, την φαντασία... Δεν θα μπορούσα, λοιπόν και εγώ -ειδικά με ωροσκόπο καρκίνο!- να μην επηρεαστώ από την γοητεία  και τα τερτίπια της! Ένα ποίημά μου για εκείνη... τη σελήνη.. το μαγικό δορυφόρο της γης!
  Αχ! Σελήνη μου! αχ! γαλήνη μου!
Είσαι άπιαστη.. είσαι άφταστη..
Τόσο κοντινή.. τόσο μακρινή..
Με ένα δάχτυλο σε πιάνω.. μες το όνειρο σε φτάνω..
Συντροφεύεις τη ζωή μου.. κατευθύνεις την ψυχή μου..
Ζεις μέσα στα σωθικά μου.. ερμηνεύεις τα όνειρά μου..
Σε κοιτάζω, σε γυρεύω.. είσαι ότι αναζητώ..
Απ την αίγλη σου εγώ κλέβω.. και κοντά σου τριγυρνώ..
Ταξιδεύω στη σκιά σου.. φέρνω γύρω απ την τροχιά σου..
Καθορίζεις κάθε βήμα.. και ρυθμίζεις και το κλίμα..
Ρίχνεις φως μες το σκοτάδι.. το άγγιγμά σου ένα χάδι..
Μη ξεχνάς να με φωτίζεις.. μη ξεχνάς να με αγγίζεις..
Λατρεμένη μου Σελήνη... λάμπε πάντα όπως εκείνη!!!!!

Αφιερωμένο σε όλους όσους μαγεύονται από την εικόνα της και ξεχνούν για λίγο τα προβλήματά τους!!!!