...και επειδή, όπως επανειλημμένα έχω πει, είμαι ανάποδος άνθρωπος... ενώ από τη μία θέλω να προσαρμοστούν εύκολα και αν είναι δυνατόν και από την πρώτη ημέρα, από την άλλη νοιώθω ένα μικρό ''τσίμπημα'' ζήλιας(!!) για όλες εκείνες τις στιγμές τους που εγώ θα χάνω.. όλα εκείνα τα γελάκια τους, τα παιχνίδια τους, τις γκριμάτσες τους...(και γνωρίζω πως αυτά είναι μόνο η αρχή..). Αχ! Πόσο τυχερή είναι η δασκάλα τους, που θα συμμετέχει σε εκείνες τις στιγμές που εγώ θα αγνοώ..
Ναι! ναι! ξέρω.. είμαι απόλυτα εξαρτημένη από εκείνα...
Ναι! ναι! ξέρω ... απεξάρτηση τώρα!!
....αλλά πώς;;
...και ναι ξέρω.. άλλη παιδιά δεν έκανε μον΄ η Μαριώ το Γιάννη...! (όπως λέει και ο σοφός λαός μας)
Καλή σχολική χρονιά σε όλους!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου