Η ζωγράφος-ποιήτρια και πολύ καλή φίλη Μαίρη Γκαζιάνη μου έκανε την τιμή να γράψει για τις Εξάρες μου!!!! Την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα υπέροχα λόγια της!!!
ΕΞΑΡΕΣ – ΜΑΡΙΑ ΚΡΟΚΟΥ
Εξάρες! Τι μας έρχεται στη σκέψη ακούγοντας ή διαβάζοντας αυτές τις λέξεις; ο τζόγος. Ναι ο τζόγος! Και με το που βλέπουμε ή διαβάζουμε το τίτλο του βιβλίου αναρωτιόμαστε, τι σχέση μπορεί να έχει ο τίτλος με το περιεχόμενο; Τι πραγματεύεται άραγε η συγγραφέας στην ιστορία που μας διηγείται; Έναν παίχτη που ρίχνει τα ζάρια; διότι οι εξάρες βγαίνουν μέσα από το τζόγο που παίζεται με ζάρια.
Θα σας πω λοιπόν ότι πράγματι πρόκειται για τζόγο, αλλά δεν πρόκειται για παίκτη ζαριών. Πρόκειται για παίχτη της ζωής. Γιατί τι άλλο είναι η ζωή παρά ένας συνεχής τζόγος. Πότε συνειδητός και πότε ασυνείδητος. Πότε κατόπιν προσωπικής επιλογής ή αλλιώς ζαριάς και πότε υποτάσσοντας τις επιθυμίες μας στις ζαριές των άλλων από παραίτηση, ανάγκη ή φόβο.
Έτσι λοιπόν η Θάλεια η ηρωίδα του βιβλίου της Μαρίας Κρόκου ρίχνει τη πρώτη δική της ζαριά, δίχως να προσέξει τα σημάδια που έδειχναν ότι τα ζάρια ήταν «πειραγμένα» κατά την ορολογία των παικτών. Ακολούθησε τον έρωτα της ζωής της, για να ανακαλύψει αρκετά σύντομα ότι το παιχνίδι ήταν στημένο.
Στη συνέχεια η Μαρία με περίτεχνο και αριστοτεχνικό τρόπο μας μεταφέρει πολλά χρόνια αργότερα στο χώρο ενός πολυκαταστήματος, όπου πλήθος κόσμου την παραμονή των Χριστουγέννων αγοράζει τα δώρα της τελευταίας στιγμής. Εκεί σ΄ αυτό το χώρο βρίσκονται και έξι άνθρωποι, οι οποίοι ποτέ δεν είχαν συναντηθεί πριν από αυτό το βράδυ. Κανείς τους δεν ήξερε την ύπαρξη των άλλων ή έστω του ενός από αυτούς.
Ωστόσο, η Μαρία ξέρει πως αυτοί οι άνθρωποι, για τον λόγο που ανακαλύπτουμε στην πορεία της ανάγνωσης του βιβλίου, πρέπει να έρθουν κοντά. Πρέπει να φέρει πολύ κοντά τους έξι αυτούς ανθρώπους και μάλιστα ταυτόχρονα. Με κάποιο τρόπο πρέπει να τους φέρει κοντά να γνωριστούν μεταξύ τους. Μέσα στη χαρά της γιορτινής ημέρας, στα παιδικά γέλια, στα λαμπερά φώτα, στα τρεχάματα της αναζήτησης χριστουγεννιάτικων δώρων για αγαπημένα πρόσωπα γίνεται ένας τρομακτικός σεισμός. Ένας σεισμός πολύ δυνατός που κατεδαφίζει το μισό κτίριο και ανάμεσα στα συντρίμμια καταπλακωμένοι άνθρωποι, άλλοι σώοι, αλλά τραυματισμένοι, άλλοι ακρωτηριασμένοι, άλλοι νεκροί.
Μια ζαριά που έριξε η φύση για τους δικούς της λόγους, αλλά ταυτόχρονα μια ζαριά της Μαρίας Κρόκου για τους λόγους εξέλιξης της ιστορίας, με το ξετύλιγμα έξι κουβαριών με τέτοιο τρόπο ώστε να καταλήξουν σε κοινή αφετηρία. Κομμάτια παζλ συνθέτουν έξι διαφορετικές ιστορίες ώστε κι εμείς ν΄ ανακαλύψουμε πως και γιατί αυτοί οι έξι άνθρωποι βρέθηκαν στον συγκεκριμένο χώρο, την συγκεκριμένη στιγμή.
Η Μαρία πρέπει να βρει τον τρόπο αυτοί οι έξι άνθρωποι όχι μόνο να βρεθούν κοντά, αλλά σε ένα χώρο όπου ο ένας θα βρίσκεται πολύ κοντά στον άλλο. Κι έτσι επιλέγει τον εγκλωβισμό σε ασανσέρ. Κι εδώ πιστεύω ότι είναι το πιο δυνατό σημείο του βιβλίου. Γιατί η επιλογή της Μαρίας δεν είναι καθόλου τυχαία.
Ο στόχος της ήταν να συγκεντρώσει τα έξι άτομα σε έναν χώρο αντίστοιχο με αυτόν της μήτρας γυναίκας σε μια πολυεμβρυακή εγκυμοσύνη. Όπως τα έμβρυα βρίσκονται μέσα στη μήτρα σε μια μεμβράνη σε σχήμα σάκου, τον αμνιακό σάκο, έτσι κι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται στον θάλαμο του ασανσέρ, που αντιστοιχεί στην μήτρα με τον αμνιακό σάκο. Όπως τα έμβρυα τρέφονται μέσω του πλακούντα από το αίμα της μητέρας, έτσι κι αυτοί οι έξι μοιράζονται μεταξύ τους το λιγοστό φαγητό που έχει ο καθένας μαζί του και αναπνέουν τον κοινό αέρα που εισέρχεται από μια μικρή χαραμάδα. Το μόνο που κρατάει άμεσα συνδεδεμένα τα έμβρυα στη μητέρα είναι ο ομφάλιος λώρος, έτσι κι αυτοί οι άνθρωποι συνδέονται στη ζωή με το συρμάτινο καλώδιο που κρατάει τον θάλαμο του ασανσέρ. Όπως το έμβρυο διατηρείται προστατευμένο μέχρι να αναπτύξει όλες τις απαραίτητες ικανότητες προκειμένου να επιβιώσει, έτσι κι αυτοί βρίσκονται προστατευμένοι, μέσα στο θάλαμο του ασανσέρ περιμένοντας τον απεγκλωβισμό τους, ενώ ταυτόχρονα ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλον, διαπιστώνοντας ότι κανείς μέχρι τώρα δεν είχε ρίξει εξάρες.
Εδώ βρίσκονται κατά την άποψή μου οι δυνατές εξάρες της Μαρίας Κρόκου. Κατά την αφήγηση έξι ιστοριών οι οποίες συνδέονται με την αδέξια ζαριά της Θάλειας που συναντήσαμε στην αρχή.
Η Μαρία ζητάει την κάθαρση για τους ήρωές της και την πετυχαίνει με τρόπο έξυπνο και αβίαστο. Μέσα από τη λιτή, αλλά μεστή και ουσιαστική γραφή της, ξεδιπλώνει τις ιστορίες των ζωών που ξεπήδησαν από ντόρτια και χασσόδυο αποζητώντας να τις αποκαταστήσει μέσα από μια δυνατή ζαριά, τις εξάρες. Κι εδώ προκύπτει το ερώτημα, ποια είναι η τελευταία ζαριά της Θάλειας; Αυτό θα το ανακαλύψετε μόνοι σας με την ανάγνωση του βιβλίου.
Γνωρίζοντας τη Μαρία Κρόκου αρκετά καλά, ξέρω ότι οι δικές της εξάρες ήρθαν με τη μορφή των δυο παιδιών της, τα οποία εν αγνοία τους, την οδήγησαν να ρίξει τη δεύτερη ζαριά με εξάρες σε κάτι που πάντα επιθυμούσε, αλλά κρατούσε ως κρυφή λαχτάρα. Την έκδοση του βιβλίου που σήμερα κρατάμε στα χέρια μας. Και διάλεξε όχι τυχαία τον πιο επιτυχημένο τίτλο.
Μαρία μου όταν ξεκινάς με εξάρες, δεν μπορείς παρά να ρίχνεις μόνο εξάρες.
Καλοτάξιδο το βιβλίο σου!!
Ανυπομονώ για το επόμενο!
ΜΑΙΡΗ ΓΚΑΖΙΑΝΗ
14.01.2013
...και ναι!! έφτασε ο καιρός που τα μικρά μου θα πάνε για πρώτη φορά στο σχολείο! Νήπιο και Προνήπιο! Εκείνα; προς το παρόν κατενθουσιασμένα! Εγώ; Από τη μία καμαρώνω για τα μικρούλια μου που μεγάλωσαν! Αλήθεια.. πόσο γρήγορα κυλάει ο καιρός! Αυτά μεγαλώνουν και εγώ.. προτιμώ να γίνομαι πάλι παιδί!! (το αντίθετο δεν με συμφέρει..) Από την άλλη με κατακλύζουν όλες εκείνες οι ανησυχίες: θα προσαρμοστούν γρήγορα; θα είναι χαρούμενα; πως θα είναι οι καθημερινές συναναστροφές τους; θα κάνουν φίλους; θα είναι εύκολο για εκείνα να αποχωριστούν, έστω και για αυτές τις λίγες ώρες, τη μανούλα;;;
